قبيله ي بي مست

مرا به نام صدا كن كه از تو نام بگيرم
كه آخرين نفسم را من از تو وام بگيرم

مرا به حادثه نسپار در اين مدار شباشب
پر از حرارت عشقت شبیه جام لبالب

مرا به نام صدا كن كه در صداي تو باشم
بيا به رسم نوازش كه در هواي تو باشم

مرا به نام صدا كن هميشه همدم همدست
كه بي دروغ ترينم در اين قبيله ي بي مست

من به بيداري شب خنديدم راز هر آينه را پرسيدم
با من از اوج صدا جاري باش من سحر خيز تر از خورشيدم

يغما گلرويي
خواننده:امير کريمي
آهنگساز و تنظيم کننده:سعيد امير اصلاني
آلبوم جووني

خواستم ببينم چه طور مي شه ته اين سياهي بد فقط يه چراغ زنبوري باشه ؟ نه!  سياه نويسي کار سختي نيست .

_قصه رو دوره نکن خاطره ها خط خطيه

راوي قصه رفيق  اين شب لعنتيه

هر چي بود تموم شده همينه هر چيزي که هست

اينجا  تنها فاجعه ست که مي شه گفت قيمتيه

هر چي داشتيمو گرفتن عوض نرخ نفس

تنها ما مونديم و  بغضاي ترک خورده و بس

از تو عمق مرثيه شمع جنون شعله کشيد

رو لبمامون  صدا مرد و طرح  گريه نطفه بست

هر چي بود گرفتن و شکستن و سوزوندنش

هر کي گفت نه! بد شد و از تو ترانه روندنش

قصه شد فقط کلاغي که به خونه ش نرسيد

ولي بازقصه ي نا جور  زمونو خوندنش

قصه اي که اين دفه فقط   شده شعر جنون

حتي اسم شبو کش رفته شب از رو لبمون

ولي از نفس نيفت که مونده تا فتح صدا

اگه حتي از توقصه ما رو روندن تو بمون

از نفس نيفت که مونده برسيم به حادثه

مونده تا عمر شب و شکنجه ها سر برسه

واسه از جا کندن حصاربين خودمون

اگه تنها يه نفس مونده همون نفس بسه

_هر چي داشتيمو گرفتن عوض نرخ نفس

حالا ما  مونديم و اين بغض ترک خورده و بس

زير ساطور غم و شکنجه  مصلوب شبيم

کمترين دليل بي حرفي نبود حنجره ست

محمد نويري

26/10/83

به مناسبت چاپ شدن اولين کتابش باهاش يه مصاحبه ي دوستا نه داشتم.اون هم پشت در بسته اتاقمون.اين هم متن مصاحبه:

-خب عماد جان اول خودتو معرفي کن:
من عماد مرتضوي متولد 7 اسفند 1363 در اهواز هستم الآن هم دانشجوي ترم سوم رشته ي کامپيوتر دانشگاه صنعتي اصفهان هستم ديگه چي بگم؟
-بگو از کي شروع کردي به شعر نوشتن ؟
اگه بهشون بشه گفت شعر ! از کلاس دوم راهنمايي. البته از چهارم ،پنجم ابتدايي متوجه شدم که به شعر کلاسيک علاقه دارم مخصوصا به شاهنامه و بوستان

-خب از کلاسيک شروع کردي بعد رسيدي به نو؟
نه، من از همون اولش کلاسيک کار نبودم از همون بچگي ام هم متن نويس بودم تا شاعر ،الآن هم متن هام رو بيشتر از شعر هام دوست دارم
-نوشته هات بيشتر تو چه سبکي هست؟ از کسي الهام مي گيري ؟
من نمي دونم چه جوريه ؟ يه نکته اي که در مورد شعر هام گفته مي شه اينه که به هيشکي شبيه نيست که واسه ي خودم هم عجيبه که رد پاي از کسي توي شعر هام ديده نمي شه
-چي شد که تصميم گرفتي کتاب چاپ کني ؟اصلا وسوسه ي کتاب چاپ کردن چه طور افتاد تو سرت ؟
والله رويا بود براي من کتاب چاپ کردن ! مثل استاد ادبيات شدن که هميشه برام رويا بوده اتفاقا امروز داشتم کتاب غير منتظره از بوبن رو مي خوندم يه جمله اي داشت که مي گفت : اينگه ما بچه دار مي شيم پول در مياريم و کتاب چاپ مي کنيم هر دليلي که براش بياريم بهانه ست هدف فقط اينه که دوست داشته بشيم من هم فکر مي کنم که در مورد کتاب چاپ کردنم اين موضوع درسته
-خب از آشنايي با نژلا بگو :

من با اومدنم به اصفهان با نژلا آشنا شدم که دوست يکي از دوستان همکلاسي¬ام بود که وقتي فهميد من هم کار مي کنم چند تا از شعر هاش رو بهم داد (تقريبا پائيز 82 بود ) که البته سري اول فقط خوندم و گذاشتم کنار چون ارتباط برقرار نکردم با شعر ها
-يعني حس مي کردي شعر هاي قوي اي نيست يا ....؟
نه سبک و زبان منحصر به فرد خودشون رو داشتن که با حال و هواي من نمي خوند کلا نژلا زبون مخصوص به خودش رو داره
-البته فکر مي کنم بهتر باشه بگيم که داشت! چون اين کارهاي آخري رو که از کتاب خوندم نشون مي ده...
(حرفم رو قطع مي کنه و با خنده مي گه :)بهتره بگيم داشت کلا از موقعي که شروع کرديم به کار مشترک مخصوصا نا مه نگاري هايي که توي کتاب هم هستن زبون من يه جورايي به زبونش چربيد و باعث شد يه مدت زبون کاريش به زبون کار من نزديک بشه ولي الآن دوباره به زبان مخصوص خودش رسيده و از سبک من فاصله
گرفته و داره واقعا قوي مي شه
- من مي خوام فنگ بندازم !(يه اصطلاح جنوبي به معني موش دووندن): حس مي کني تو شاعر بهتري هستي يا نژلا ؟
باخنده:من چي بگم؟ من نمي تونم بگم که از کسي بهترم نژلا يه سري کار داره که من واقعا پيششون کم ميارم ولي اين رو هم قبول دارم که يه سري از کارهام از کارهاي نژلا بهتره به طور کل از کارهاش لذت مي برم ولي يه نکته هست که بايد بگم : پيشنهاد کار مشترک رو من بهش دادم مطمئنا اگر کارش رو قبول نداشتم اين کار رو نميکردم .
- خب بگذريم که اين سوال رو زير سبيلي رد کردي !عماد حس مي کنم لازمه از تحول شعري اي که بعد از آشنايي با مهرنوش نيک پسند برات بوجود اومد و در باره ي خود مهرنوش يه سري توضيحاتي بدي :
من الآن هر چي دارم مديون مهرنوش نيک پسند هستم حس مي کنم همون اندازه که ادبيات امروز به شاملو مديونه من به مهرنوش مديونم اگر مهرنوش نبود من الآن يه پسر 20 ساله با نثر ي چيپ و دخترانه اون هم مربوط به دختراي 14-15 ساله و بدون هيچ تکنيکي بودم کلا دريچه شعر نو رو مهر نوش رو به من باز کرد.
-در باره ي خود مهر نوش هم توضيح بده :
مهر نوش نيک پسند دانشجوي رشته ي صنايع دانشگاه صنعتي اصفهان ورودي 79برنده ي يک دوره جشنواره ي شعر دانشجويي کل کشور شده و از شمس آقاجاني جايزه گرفته کارهاش تو مجلات خيلي معتبر هم چاپ شده و مترجم خوبي هم هست البته از نظر من !!!
-عماد تو ترانه هم کار کردي . درباره ي ترانه هات هم توضيح بده:
من ترانه هم کار کردم ولي ترانه هام بيشتر دغدغه ي شخصي بوده و هميشه همراه با آهنگ بوده
-يعني ملودي اي که تو ذهنت بود با عث خلق ترانه ت مي شد ؟
دقيقا همينه من الآن ترانه اي که بدون ملودي باشه ندارم
- خب من ديگه سوالي به ذهنم نمي رسه فقط يه توضيح کوچولو هم در مورد کتاب بده :
از کتابي که دارم چاپ مي کنم راضي نيستم و کلا از حدود 36 تا کاري که توي کتاب دارم فقط 5-6 تا از کارهام رو دوست دارم ولي تو اين شرايط به چاپ شدنش نياز دارم حس ميکنم که از پتانسيل خودم اصلا استفاده نکرده ام و او نجايي هستم که هنوز به آخرين کاري که ميکنم دارم ايمان ميارم
-عماد! يه کاري داشتي که در باره ي تحويل هفته ها بود ، اون رو مي خوني ؟
الآن بخونم؟
-آره

تا حالا،هيچ فکر کرده اي،هفته ها،کي ها تحويل مي شوند؟

شنبه ها،که هر خري فکر مي کند هفته تحويل مي شوند؟!
يک شنبه ها،که سريال مي بيني؟!
دو شنبه ها،که کسي خانه نيست و مي شود راحت تلفن کرد؟!
سه شنبه ها،که بچه ها زود خانه مي روند و شنيده ام خدا کوه آفريد؟!
چهارشنبه ها،که مدام در اضطراب پنج شنبه ام؟!
پنج شنبه ها،که قرار بود بزايم و تازه فهميدم آبستن نبوده ام؟!
يا جمعه ها،که عمري است دست هايمان حنايي است؟!

يا شايد هفته دايره است...

-بازهم راجع به کتاب بگو تيراژش چه قدره ؟ صفحه آرايي و طراحي جلد از کيه ؟
تيراژ2000 تاست صفحه آرايي کار خانم جعفري و طراحي جلد هم کار آقاي آکوچکيانه که هردو رو شون قبل از سپردن کار به چاپخونه خيلي اذيت کرديم! و ازشون تشکر مي کنم .
- خب عماد ! ممنونم از مصاحبه ت اگه ممکنه از خانم نجفي (نژلا)هم يه وقت مصاحبه بگير که ايشون هم اگر حرف نگفته اي دارن بزنن. اما حرف نا گفته اي اگه داري بگو:
حرف نگفته؟! من دارم از لحاظ شعري تغيير مي کنم هر کي ندونه خود تو خوب مي دوني و تو اين چند ماه خوب حس کردي
از ميان مصاحبه :

تو از موسيقي رگبار سر شار
و من در حسرت ديدار بيمار
تو از احساس باران ترد و تازه
من از باران پر از احساس زنگار
ببين من رفته ام از دست ديگر
مرا با سيل غم بگذار بگذار
ببين من تا کجا غرق جنونم
دگر دست از دل تبدار بردار
منم زخمي ترين مصلوب اين شهر
تويي آن ناجي مرد سر دار
بيا بر من بخوان آيات احساس
بيا جولان بده در دشت گيتار
اگر رفتي مرا با خود نبردي
اگر گم کردمت در يک شب تار
برو دست علي پشت و پناهت
برو ما را به شب جان ناله بسپار

 ملیحه عارفی

تو از موسيقي رگبار سرشار
من از شب گريه هاي بي بهانه
تو سنگي مثل تزوير شب من
ولي من تا هميشه عاشقانه
تو آواز تب آلود شب من
تو درگير سکوت مبهم عشق
تو در جشن کريه سنگ بودن*
من اما تا ابد در ماتم عشق
کجاي قصه گم شد قلب پاکت
کجاي قصه از تکرار خواندي؟
کجا ويرانه شد ان آرزو ها
که بي من زير اين آوار ماندي
بدان آواره ي بي همترانه
سکوت عشق يعني مرگ پرواز
وسنگي بودن قلب تو يعني
ترک در بغض تنهامرد آواز
محمد نويري
(کريه رو حواستون باشه گريه نخونيد)

از کدوم قصه رسیدی از کدوم کتاب و دفتر
از کجای این شب بد توی روزگار بدتر ؟
تو کدوم ترانه بودی ؟ تو کدوم سطر ستاره ؟
که رسیدی و رسیدم به خود خودم دوباره
از کدوم لحظه ی تقویم شدی خورشید شب من ؟
که شدی یه خط باطل روی تردید شب من ؟
ثانیه ثانیه هامو کردی شعر عاشقانه
لحن غمگین صدامو بردی تا اوج ترانه
حالا با تو نازنینم لحظه لحظه همنشینم
توخیالم تویی تنها تویی تنها نازنینم
محمد نویری
۲۰ دی ۸۳