قهر

بگو نيستم بگو رفته بگو دستاشو شکستن
بگو رويا شو گرفتن بگو دنياشو شکستن

بگو گفته دیگه هرگز نمیخواد ما رو ببینه
بگو خسته از زمونه ست بگو عاصی از زمینه

بگو رفته که نباشه! قسم رفتنو خورده
بگو شاکيه ....نه اصلا... چه ميدونم؟ بگو مرده

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
می رم و بر نمیگردم که دلم خونه دوباره
که نگام ابری درده ولی داره خون میباره

قید موندنو یه عمره زده م و فکر فرارم
می رم و با کسی اینجا دیگه هیچ کاری ندارم


محمد نویری
30/1/84

نازنين برگرديم

نازنین بر گردیم هردو کم آوردیم
قصه پوشالی بود هردو باورکردیم
از عطش خشکیدیم سوی دریا رفتیم
همقدم بودیم و هر دوتنها رفتیم
در غزل روییدیم در شب روییدن
هردوسرشار از عشق عاصی از پوسیدن
من حریص باور درحریم اقرار
مملو از تنهایی از تو اما سرشار
من پی آیینه تو به فکر دیوار
از من اصرار به عشق از تو تنها انکار
هر چه خواندم از ما تو پی خود بودی
در افول قصه آنکه بد شد بودی
هر چه خواندم از ما هر چه خواندم از تو
باز دوری کردی روز و روزی از نو
نازنین بر گردیم هردو کم آوردیم
قصه تکراری بود هردوباور کردیم
محمد نویری
19فروردین 84

چوپان دروغگو

تو که مي گفتي هميشه با من هستي و نموندي

دل من مال تو بود و دور درم کردي پيچوندي

 وقتي تو سه سوت دلم رفت وقتي گفتي عاشق هستي

 بايد از برق نگاهت ميگرفتم خالي بستي

 تابلو بود خالي مي بندي مال اين حرفا نبودي

 توي اين شهر درندشت راست کار ما نبودي

ولي اين دلم نتونست يه جوري ۳ شو بگيره

ضايع کرد که توي عشقت توي گل که نه تو قيره

ما رو بد سر مي دووندي گفتي مي موني نموندي

 توي چارراه زمونه مارو راه به راه چزوندي

ولي روشد ديگه دستت حالا ميدونم تو دنيات

عاشقم نبودي هيچ وقت سر کاري بوده حرفات

ديگه خوش ندارم اينجا عهد عاشقي ببندي

بسه چوپان دروغگو! ديگه بسه خالي بندي !!

محمد نويري ۱۶/فروردين /۸۴

قصه ی سفر

 

دوباره شب شعله زد و بدون تو سحر نشد
غم غريب کوچه ها مرهم اين سفر نشد
تو اين شب پر از جنون ستاره پوسيد و شکست
زمين ترک خورد و کسي به ماتم من ننشست
نگاه سرد آسمون تو مه نشست و بي صدا
نشستم و شکستم و چکيدم از ترانه ها
ترانه هاي بي کسي دوباره باورم شده
دوباره اعدام من و ستاره باورم شده
دوباره من دوباره تو دوباره قصه ي سفر
دوباره شاخ وبرگ من زير خشونت تبر
بازم سقوط قاصدک ميون درياچه ي خون
دوباره قصه ي سفر- رفتن تو- من و جنون

محمد نويري

 

تو بمون

اگه همقدم نبودم تو ببخش
اگه هم نفس نبودم تو بمون
اگه هم قفس نبودم تو نپر
اگه هم صدا نبودم تو بخون

من دیگه آخر خطم نازنین
نفسام داره به آخر می رسه
وقت رفتن دوباره ی منه
لحظه ی سفر داره سر می رسه

نفسم مال خودم نیس به خدا
دارم از نفس میفتم تو سفر
اگه هم قدم نبودم توو نرو
اگه هم قفس نبودم تو نپر
...
محمدنويري
زمستان ۸۳

شناسنامه

توی بازی زمونه هر چی بوده دیگه باخته م

آخرین قمار عمرو دست خالیم  میگه باخته م

تنها  من و موندم تنها دوسه تا برگ مچاله

دوسه تا برگ سیا  که دیگه باختنش محاله

همه خط خورده کبودن ,خاطرات یه شکست ان

واسه این تن شکسته قصه ی زندگی هست ان

از تو کاغذهای پاره یکی هستش که سفیده

که خشونت شکستو نچشیده نچشیده

کاغذ مچاله  تنها اعتبار زندگیمه

میون قاب نگاهش هنوز عکس بچگیمه

یه روزی یه خط مشکی می شینه توی نفس هاش

تو شناسنامه ی مردی که تمومه دیگه دنیاش

یه روزی یه خط مشکی می شینه رو تن اون و...

نقش  فوت شد روتن برگ و ,الیه  راجعون و.....

محمد نویری

بهمن 83