دستتو خوندم نازنین خالی می بستی مث سگ
نگو فقط تورو میخوام که خیلی پستی مث سگ
یه عمری بازی مون دادی تو تام شدی و ما جری
کردی سیامون مث جیم تو قصه ی هاکل بری
می گفتی از عشق و جنون شاکی ای و بدت میاد
تا گفتیم عشق گفتی بابا برو کنار که باد بیاد
تا که یه روز میلتو* با شونصد و صد** دوز و کلک
زیر و رو کردم آخرش دست تو رو شد مارمولک
تعداد bf های تو بیشتر از انگشتای دست
یه عمری خاطر خواه بودیم حالا نصیبمون یه شصت***
اگه یه ذره از خون پینوکیو بود تو رگات
پوز دیوار چین زرت ****می زدی عینهو نبات *****
هزار صد جور سرطان گرفتم و تو کف تو
اونقده موندم تاتموم شد تاریخ مصرف تو
حالا قد یه بستنی که توی حلق یه خره
قد یه تیکه لواشک که لیس زده گربه نره
قد یه سوسک له شده قد یه کرم نیمه جون
ارزش نداری واسه من این دفه توکفم بمون
قسم نخور به عشقمون آهای جوجه اردک زشت
که دوری از تو این دفه یعنی تلپ****** توی بهشت
به عشق بی مصرفمون منو قسم نده خره
که مرده شور خودتو عشقتو با هم ببره
محمد نویری

*mail
**یه عدده احتمالا همون 700 خودمون باشه دقیقا نمیدونم؟؟!!!
***به هرکس وقت رفتن نامه ای داد نصیب من فقط تصویر یک شصت (سید محمد طباطبایی نسب)
****zert(تو سه سوت)
*****یعنی دماغت اون قدر دراز می شد که طولش از دیوار چین هم بیشتر می شد.
******telep معنی اش مشخصه توضیح نمیدم .

مشاهده ی نظرات کاربران پرشین لاگ 

مي ري برو خب به درک ! ترانه هامو پس بيار

می ری سفر برو ولی عاشقیامو پس بیار
اشکا فدای قدمت ولی چشامو پس بیار
نفس نفس به عشق تو صدا شکسست توي گلوم
باشه !نمی مونی نمون ولی صدامو پس بیار
به عشق فرداهاي خوش گذشته هامو خط زدي
فردا باشه واسه خودت گذشته هامو پس بیار
سکوت کوچه های شب با پرسه مون نمی شکست
سکوت کوچه واسه تو صدای پامو پس بیار
عشق تو خون تو رگام تموم تار و پود من
عشق و جنون و بی خیال خون رگامو پس بیار
نت به نت غرور من چکید و پات ترانه شد!
می ری برو خوب به درک ترانه هامو پس بیار

محمد نويري
۷/۱/۸۴

با من باش

دل از اين قصه بکن با من باش *
هم شب غربت من با من باش
شبو از ترانه پر کن امشب
واسه زیرورو شدن با من باش

مثل ضرب ساز کولیا بپیچ
مثل پیچ و تاب شعله ها برقص
معنی معجزه باش و معراح
تا رسیدن به خود خدا برقص

خواب مهتابو بغل کن بانو
بغض بارونو ببر تا رویا
منو از گذشته ها خالی کن
منو تا خودت ببر تا فردا

شبو از شراره پر کن امشب
ببرم تا هوس روییدن
قفل این فاصله ها رو بشکن
بیا تا شرجی کارون تا من

نازنین وعده ی دستا فردا
منو تو دوباره تنها فردا
هردو بی تاب سفر تا بوسه
هر دو بیتاب سفر تا رویا

دختر ترانه های نایاب
آخرین دلهره هامو دریاب
بغض دلتنگ منو پر پر کن
غربت بی انتها مو دریاب

دل از این قصه بکن یکباره
که لبم اسم تو رو کم داره
دست جادوتو دوباره رو کن
شهر قصه شعبده بازاره

نازنین وعده ی دستا فردا
منو تو دوباره تنها فردا
هردو بی تاب سفر تا بوسه
هر دو بیتاب سفر تا رویا

محمد نویری
۱۸/ ۳/ ۸۳

* با من باش رو از یکی از ترانه های سعید برداشتم .

توي دنياي من و تو

بين دستاي من و تو شب غم ريشه دوونده
از من و توي قديمي من بي حوصله مونده

تو که رفتي از خيالم زندگي رنگ عزا شد
تو نموندي بي تو مردم اين تموم ماجرا شد

توي دنياي من وتو چي عوض شد که نموندي
کي منو به گريه خو داد کي عوض شد که نموندي ؟

چي عوض شد که بهار قصه تو خاطره خشکيد
توي مهربون دستات خنجر شکنجه روييد

بين دستاي من و تو کي ميخواد فاصله باشه
کي ميخواد سهم من از تو توي بي حوصله باشه ؟

چي عوض شد که نبايد ديگه عاشق تو باشم
کي عوض شده که بايد ! از تو تا ابد جدا شم ؟؟

محمد نويري

بچگیا ....

بچگيا چه زود گذشت
اون روزا هر چي بود گذشت
مادر بزرگ رفت به سفر
هيچ موقع ديگه بر نگشت
اون روزا توي قصه ها مادر بزرگمون ميگفت :

*ابر سيا رفتنيه / خورشيد دوباره در مياد
ابر سيا نرفت و موند / خورشيدو برد دستاي باد


مادر بزرگمون مي گفت
وقتي علي بزرگ بشه
ديگه زمين نميخوره
واسه يه لقمه نون کتک
از اون و اين نميخوره

ميگفت که فرداي علي
اين علي پاپتي نيست
فرداها مال عليه
بچگيا تموم شد و
هنوز علي پاپتيه


توقصه ي مادر بزرگ
طلسم قلعه ي شبو
مي شد با بسم الله شکست
اما تو روزگار ما
خدا رو باور ندارن
ميگن همينه هر چي هست !!

بچه ي واکسي محل
براي يک لقمه ي نون
صب تا شبو جون ميکنه
تو کوچه ها راه مي ره و
شکسته تن داد مي زنه
{

يتيم شهرم به خدا / مريضه مادرم ولي / توخونه ي همسايه ها کلفتي ميکنه,شما / هي نزنين تو سر من / هي نزنين تو سر ما

توقصه ي مادر بزرگ
آتيش گلستون مي شد و
بت بزرگي نمي موند
اما توي دنياي ما
بتا خدایی میکنن
نمي شه بتها رو شکوند

تو قصه ي مادر بزرگ
ميون شهر آهني
هميشه حق برنده شد
اما تو قصه‌هاي ما
گلوله هاي آهني
سهم پر پرنده شد


مادر بزرگمون مي گفت
يه صبح روشن پس اين
همهمه ي تاريکيه
اما تو قصه هاي ما
بچه ي واکسي محل
هنوز پي مشتريه
هنوز علي پاپتيه

محمد نويري
* از ايرج جنتي عطايي  

خدا نگهدار

واسه ي دفعه ي آخر بذار دستاتو ببوسم
بذار دستاتو بگيرم بذار اشکاتو ببوسم
انگاري قسمتمونه که با هم غريبه باشيم
متاسفانه اين بار ديگه بايستي جدا شيم
همه عاشقانه ها مو همه ي ترانه هامو/ همه ي در بدري هام همه دلبستگيامو
تو ببر فداي چشمات/ نازنين خدابه همرات

نارنين هر جا که مي ري خاطراتت پا به پامه
حتي پيشم که نموني اسم تو روي لبامه
نارنين دختر ابري ابر چشمامو ببارون
ندار با حسرت دستات برم ار حادثه بيرون
همه عاشقانه ها مو همه ي ترانه هامو/ همه ي در بدري هام همه دلبستگيامو
تو ببر فداي چشمات/ نازنين خدابه همرات

نذار اين شب شناور از نو برگرده به خونه
نازنين خدا نگهدار که سفر قسمتمونه
با همين چشماي گريون با همين نگاه تبدار
واسه ي دفعه ي آخر نازنين خدانگهار
ديگه اين دفعه نمي گم برو به اميد ديدار
نارنينم به سلامت عشق من حدانگهدار ...

محمد نویری

*** اين ترانه روي ملودي توشته شده و احتمالا تا آخر تير آهنگ ضبط شده رو ميذارم توي وبلاگ!!!

خواب قصه

نمي پرسم چرا قصه توقاب گريه مي سوزه
چرا هيچکي به حال ما دلش حتي نمي سوزه
نمي پرسم چرا خواب ستاره غرق کابوسه
چرا تابوت خورشيدي که مرده قاب فانوسه
نمي خوام از ته قصه دليل غصه ها رو شه
که حتي ديدن رويا توخواب قصه پاپوشه
فقط ميخوام بدونم که چرا تو گريه مي خندي
به اين خواب پر از بختک چرا چشماتو مي بندي


نمي پرسم کدوم حسرت تو را تا مرز بغض آورد
کدوم يخ باد وحشي بود گلاي قصه تو پژمرد
نمي پرسم کدوم شيون سکوت شهرتو آشفت
کلاغ قصه ي کي بود به دشمن اسم شب رو گفت ؟

نميخوام از سقوط شب بگي و قتي که پلکاتو
توخواب گريه مي بندن که مي دزدن نفسهاتو
فقط ميخوام بدونم که چرا با اين همه بازم
به اين افسانه پابندي چرا مومن به اعجازم

محمد نويري
۳۰/۲/۸۴