تو محله اي که کوچه کوچه شو، وحشتِ سرقت و خون، پُرکرده 

توي کوچه اي که بچه منتظر، مونده تا بابا با نون برگرده

توي خونه اي که دستاي عذاب، يخ زده رو ميله هاي پنجره ش

توي چشم مادر گرسنه که، حلقه ي نامزديشو آب کرده!

درديه که اشک مرد خونه ها رو درمياره

دردي که تموم دردا، پيشِ بغضش خنده داره

توي کوچه هاي خيسِ پُرِ خاکستر و کبريت

توي خونه هاي جيغ و گريه ي مادر و کبريت

زير ضجه هاي طفلي، که شده گاري باري

پيشِ بشکه هاي نفت و، قسمِ آخر و کبريت

درديه که اشک مرد خونه ها رو درمياره

دردي که تموم دردا، پيش بغضش خنده داره !

توي خونه هاي نيمه سازِ اين، کوچه زندگي فقط نمردنه(1)

توي کوچه هاي اين محله زندگي، يعني يکي داره باز جون ميکنه

توي خونه اي که دستاي عذاب، يخ زده رو ميله هاي پنجره ش

پشت شيشه اي که خيلي وقته نيست، پشت ديواري که داره مي شکنه ...

درديه که اشک مرد خونه ها رو درمياره

دردي که تموم دردا، پيش بغضش خنده داره !

محمد نويري

آذرماه 84

توضیحات :

(1) زندگی یعنی نمردن ( یغما گلرویی- بی سرزمین تر از باد)