به آيدين رشيدي
ما عقده اي شديم
ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!
ما عقده اي شديم
از بس تومشتمون،هيچ دستي جا نشد
ما عقده اي شديم
از بس تو گوشمون،هيچي صدا نشد!
تا عقده اي شديم!
ما عقده ايا عقده ي مردن داريم
ما عقده ي ديوونه شمردن داريم
ما عقده ايا عادتمونه هر شب
دست از سر عقده هاي هم برداريم!
ما باورمون شده كه قانون خوبه
ما باورمون شده، غم نون خوبه
ما باورمون شده زمستون خوبه
ما باورمون شده كه بارون خوبه!
از عقده ايا صداي بد نشنيديم!
ما باورمون شده صدامون خوبه؟
با پاي شكسته، عقده خالي كرديم
تا عشقو به ديوونه ها حالي كرديم
با عقده ايا به رسممون فحش داديم
تا قلب همو حالي به حالي كرديم
از عقده ي باد، بادبادكامون گم شد
پشت غم نون، غم صدامون گم شد
بادبادك بي نخ آسمونو دزديد
تا ازسر شب، صداي بارون گم شد
از حسرت آباي جنوبي مُرديم
تا ازسر كوه، غرور كارون گم شد
ماعقده ايا عقده ي كارون داريم
حتي هوس، شرشر بارون داريم
ما عقده ايا عقده شو داريم،يعني
ما عقده اي ايم هميشه، تا جون داريم!
ما عقده اي شديم
ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!
ما عقده اي شديم
از بس تومشتمون،هيچ دستي جا نشد
ما عقده اي شديم
از بس تو گوشمون،هيچي صدا نشد!
تا عقده اي شديم!
محمد نويري / آذر 86
