
پر از دردم، اگه چیزی نمی گم
هنوز دلواپس تنهاییاتم
هنوزم هر جا باشی نازنینی
هنوزم هر جا باشی پابه پاتم
ببین از شرم این دستای خالی
تموم خونه مونو غم گرفته
ببین پس کوچه ها باور ندارن
ازم دلگیری و گریه م گرفته
پر از حرفم اگه چیزی نمی گم
نمی خوام هیچ کسی چیزی بدونه
اگه از آرزوهامون نمی گم
نمی خوام حسرتش واسه ت بمونه
نپرس از دل، نپرس از آرزوهام
فقط این لحظه ها رو پا به پام باش
نترس از گریه های بی بهونه م
فقط دلواپس تنهاییام باش
محمد نویری
19 مهر 86
برای فرزاد نعمتی
به هفت زبون حرف می زنی،آره تو بهتر از منی دمت گرم!
روزنامه خونی مثلا، عطر فرنگی می زنی دمت گرم!
از منطق و فلسفه تا فوق لیسانس معماری
هر چیزی که ما نداریم تو شیش تا شیش تا شو داری دمت گرم
از آسمون و از زمین، دیپلم افتخار داری دمت گرم
ما ایزوی غصه داریم به کار ما چی کار داری؟
می گه ن توی خونه ت فقط، فیلمای ارجینال داری
می گن سه تار می زنی وآرشیو دث متال” داری دمت گرم!
تو همه صفا اولی، حتی توصف بربری
آره تو اهل قلمی، آره تو صاحب نطری دمت گرم
گریه و غصه و عزا، خستگی و دربدری
زندگی مون فیلمهندیه، تو زندگی ت فیلمهنری! دمت گرم!
ما هر چی ام داد می زنیم، محل سگ نمی ذارن
تو هذیونت شعر می شه و شعرای ما دری وری دمت گرم
آره پسر، تو محشری، از همه کار درست تری
هر جوری ام حساب کنی، از ما یه جورایی سری دمت گرم!
ما عشق سلمان خان و تو، رفیق نیکول کیدمنی! دمت گرم!
کارت درسته بد رقم، به قول بچه ها گفتنی دمت گرم
محمد نویری
دمت گرم، تجربه ای بود و تلاشی برای رسیدن به یه فضای تاره و متفاوت تر توی ترانه هام، یه ترانه ی اجتماعی که ...
دمت گرم رو شهریور امسال به پیشنهاد مسعود بقایی عزیز نوشتم. قسمت هایی از ترانه هم کار مسعوده، آهنگ این ترانه رو میتونید از اینجا دانلود کنید.
نظرات (ورد پرس)