امروز بعد از یه عمر رفتم سر کلاس

از روی بیکاری ترانه نوشتم !!دقیقا از روی بیکاری

نیستی ببینی نازنین ترانه هامو خط زدن

حتی رو احساس دلم علامت غلط زدن

اگه صدامو می شنوی بگو صدامو می شکنن

بگو که شبهای سیاه تنها رفیقای منن

رو تن جاده ها اگر شکسته ای دیدی منم

که توی این شکستگی دل از ترانه میکنم

کاش تو رکود لحظه هام یه حس جاری می شدی

توی خزون قصه هام یه دم بهاری می شدی

با اون  نگاه خواستنی خستگیامو رج بزن

برس به اوج شعله توی انجماد شب من

وقتی که هیچ ستاره ای رو سقف آسمون نموند

وقتی که دستای سفر جون به لب قصه رسوند

تو لحظه های بی کسیم دوباره عاشقانه شو

برای زنده بودنم قشنگترین بهانه شو

تا که دوباره با صدات پل بزنم به قصه ها

صدای بیداری بشم تو شب انکار صدا

محمد نویری ۲۱/۲/ ۸۴