رفتی و شوقِ پريدن، پر زد از بالِ کبوتر
قصه کهنه شد،تکيد و موند تو کاغذای دفتر
توی التهابِ رفتن، تن به جاده ها سپردی
ولی جایِ بردنِ من، يادگارياتو بردی
رفتی و بغضِ ترانه ،تا هميشه مالِ من شد
راهِ آسمون قرق شد، پرگرفتن قد غن شد
بی تو من موندم و هق هق ، توی اين شبای نُه تو!
قصه ی کهنه کجا رفت؟ قصه های بچگی کو؟
بی تو مطرودم از عشق و از ترانه ها دوباره
پیِ تکيه گاهِ هِق هِق، از هميشه تا دوباره(1)
*** ***
رفتی و شوق پريدن، پر زد از بال کبوتر
قصه کهنه شد،تکيد و موند تو کاغذای دفتر
رفتی اما نمی دونم تو کدوم قصه بمونم؟
از کدوم قصه بدزدم تو رو بايد ؟ نمی دونم!
رد پاتو از تو کوچه با کدوم گريه بشورم ؟
با چی دردامو ببارم؟ با صد و چندتا محّرم ؟
رفتی و منو سپردی به سکوت شب ممتد
رفتی، اما نمی دونم که شبِ گريه رو بايد ...
جاي خاليتو بدزدم يا که درداتو بميرم
بغض رفتنو ببارم ؟ يا جلو راتو بگيرم
محمد نویری
13مرداد 84

توضیحات:
1) از ستاره تا ستاره گریه کردم / از همیشه تا دوباره گریه کردم ( ایرج جنتی عطایی)