تبليغاتX
اگه آدمک نبودی - ترانه های محمد نویری - مث پروانه تو مرداب

 

بیا تو چشم من، باش و، سکوتو سر نگیر از نو

بگو از مرگِ نیلوفر، بگو از من ، من ِ بی تو   

بیا تو لحظه جاری شو، تن ِ تب کرده مو دریاب

نذار تو چشم ِ شب گم شم ، مث  پروانه تو مرداب

ببین!  دلواپسی هاتو ، تو این افسانه کم دارم

ببین از  گریه ها خیسم ، یه کارون گریه،غم دارم

  

نمی خوام اسم پروازو  تو این افسانه از بر شم

توی آغوش معصومت بمونم تا که مرمر شم ! *

نمی خوام از شب چشمت هلال ماهو بردارم

شبای انتظارم رو تو قاب گریه بشمارم.  

 

فقط میخوام ازاین هق­هق منو راحت کنی امشب

به این بی وفقه بارونی ، به من، عادت کنی امشب !  

صدامو گریه باور کرد، تو هم باور کن این دفعه

بذار امنیتت حس شه ، برای آخرین دفعه !

ببین ویرونه ی دردم تو ذهن ساکت تقویم !

بیا هم زخم دیروزی، نذار ازقلب هم کم شیم!

 

توضیحات:

*مرمر یه سنگ دگرگونیه ! سنگهای دگرگونی سنگهایی که هستند که در اثر گرما و فشارو به مرور زمان تشکیل می شن.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1384/05/26ساعت 1:12  توسط محمد نویری  |