به یاد زنده یاد فرهاد مهراد به مناسبت هشتم شهریور سومین سالگشت وفات این بزرگ !
گنجشکک اشی مشی رو هم بخونید که مطلبش انگیزه ی نوشتن این ترانه رو ایجاد کرد .


توی کوچه های تاریک ٬‌ آینه غمگینه مسافر
واسهسقف کاغذیمون ! گریه سنگینه مسافر
بته های روشن نور زیر پامون گر می گیره
با صدای بی صدا مون ٬مردتنها نمی میره
تو شب آخر مهتاب ٬ ماه تو خوابه ما رو دریاب
چیکه های نور و بردار از شب خلوت مهتاب


نگو بامن نبودی یار
که ترانه با تو یاره
توی این عربده بازار
وحدت تو موندگاره !

با من از گلای برفی ازگل یخ قصه گفتی
از حقیقت پرنده توی مسلخ قصه گفتی !
جمعه ها رو زنده کردی تو شبای کوچه گردی!
جغد بارون زده مونو توی خونه زنده کردی
جدول نیمه تمومت قصه ی خستگیاته
مرد تنها تو چه کردی ؟که شکفتن تو صداته؟


نگو بامن نبودی یار
که ترانه با تو یاره
توی این عربده بازار
وحدت تو موندگاره !

محمد نویری

جوانی های فرهاد پشت پیانو