پُرِ انتظارِ هِق هِق روي برگشتِگي لب

مثل گستاخي کوفه ، مث تنهايي زينب

مث دريا ، مثل بغضِ کوچه هاي غم گرفته

منو تا گريه خطر کن، عمريه دلم گرفته

ببرم ازاين عذاب ِ بي ستاره ي دمادم

بذار تو گريه بسوزم که يه شمع روبه بادم

بذار اين فصل سياهو با تو حاشا کنم اين بار

بذار دستاتو تو دستام و براي آخرين بار

منو تا ترانه تر کن از تو چشمام شبو بردار

ببرم تا لب درياچه ي بغض ِ اين غمِ هار !

                          ***

مث دريا ، مثل بغضِ کوچه هاي غم گرفته

منو تا گريه خطر کن، عمريه دلم گرفته

مهر ۸۴