به همیشه های عماد مرتضوی و رضا ساکی

تل خاک و خاکستر، این محله ی ما نیست

خون و گاز اشک آور، این محله ی ما نیست

راتو کج کن و برگرد این کوچه پر از مرده ست

اصلا نرسی بهتر ...  این محله ی ما نیست

اینجا پر باروته، ما رو کجا آوردی؟ این محله ی مانیست

چشما پره از چاقو، چاقو نزنی خوردی، این محله ی مانیست

وحشت چراغ سرخ، جیغِ یاغیِ آژیر

افسرای بی­ بی­سیم، یاغیای(یاغی های) خود درگیر

این محله ی مانیست، خوانِ هشتم مرگه

کوچه ها پر از ترس و خون و پوکه و هفت تیر

ما رو کجا آوردی؟ افسرا رو نشمردی؟ این محله ی مانیست

خوان هشتم مرگه، چاقو نزنی خوردی! این محله ی ما نیست

این محله ی مانیست، آدما غریبه ن بام

کوچه های ویرونه، روی چوبه ی اعدام

این زمین بی لبخند خشکی کدوم جنگه

این محله ی مانیست، کوچه هامونو می خوام

این همه جسد اینجاست، مرده ها رو نشمردی؟ این محله ی مانیست

چشما پره از چاقو، چاقو نزنی خوردی  این محله ی مانیست

محمد نویری

بهمن 84- مهر 85