به من شک کن که مشکوکم به کبريتي که روشن نيست

بترس از من که رويايي و با من چشم ديدن نيست

بترس از من که رو کردم به کبريت و جنون و شب

به من شک کن که کورم رو به روياهاي سگ مصب

مني که زير پام امشب سکوت کوچه مي لنگه

مني که تو سرم کبريت، براي خنده دلتنگه

يه دستم خيس بنزين و یه دستم خیسِ کافوره

بترس از من که کبريت و جنون، بنزينو مي شوره

ببين توي سرم داره، جنون قداره مي بنده!

اگه مي ترسي مي بخشيد، اگه مي سوزي شرمنده

محمد نويري

15/ 7/ 85