به مهدی ایوبی

برای رفتن آماده م، تمومش می کنی یا نه؟
به پای گریه افتاده م، تمومش می کنی یانه؟
تمومش می کنی یا نه، هنوزم فکر آزاری؟
می گی تنها شم و بازم منو تنها نمی زاری؟
چشات از بغض من خیس و برای گریه دلتنگی
منو که تو خودت کشتی، دوباره با کی می جنگی؟

تو روبامون نفس تنگ و تو رگهامون جنون، خونه
چشای هردو بارونی و قلب هردومون خونه
تنامون خیس و دستامون تو بارون داره می لرزه
به هم رو می کنیم اما صدامون داره می لرزه
تویی که پابه پام بودی، دوراهی راهتو دزدید
منی که از تو می خوندم، سکوتت رو لبم ماسید
چشام از بغض تو خیسه، زیر بارون و دلتنگم
تو رو توی خودم کشته م، نمی ترسم، نمی جنگم!

محمد نویری
17آبان 85

 *)پانوشت:

۱- ترانه هنوز ویرایش نشده
۲-به لطف محمد رضا قلمکاری و بهنام مظاهری حدودا 3 هفته ای هست که من هم دات کام شدم. ازشون متشکرم.